Zwyczaje i tradycje wielkopostne

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Wielki Post w PolsceCzas Wielkiego Postu w kościele katolickim to okres pasyjny, czyli pokutny, przygotowujący chrześcijan do przeżycia najważniejszego dla nich święta, czyli Zmartwychwstania Pańskiego. Wielki Post obejmuje zwyczajowo okres około czterdziestu dni, od Środy Popielcowej do Wielkiego Czwartku, kiedy to odbyła się biblijna Ostatnia Wieczerza.

Już od najdawniejszych czasów, bo od około III-IV wieku n.e. chrześcijanie upamiętniali czterdziestodniowy post Jezusa na pustyni oraz czterdzieści lat wędrówki Izraelitów z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Dziś niestety coraz częściej zapomina się o biblijnych historiach, jednak nie oznacza to wcale, że nie współcześnie z Wielkim Postem nie wiążą się ciekawe tradycje i regionalne obyczaje.

Zwyczajowo, Wielki Post rozpoczyna Środa Popielcowa. W ten dzień, podczas nabożeństwa posypuje się wiernym głowy popiołem używając słów „Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz”. Popiół symbolizuje więc upływ czasu i marność ludzkiego życia względem życia wiecznego.

W czasie trwania czterdziestodniowego postu, zwykło się także nie jadać mięsa, chociaż w niektórych regionach dopuszcza się jego spożycie w dni inne niż oczywiście piątek. W dawnej Polsce jadało się chleb z powidłami lub maczano go w oliwie. Podawano również śledzie (ale bez śmietany). Również napoje, takie jak kawa czy herbata (bardzo często robiona z palonych żołędzi) nie były w czasie Wielkiego Postu słodzone ani zabielane mlekiem czy śmietaną. Dla odmiany pito także herbatę z lipy, a formą deserów były słodkie ciasteczka.Zwyczaje wielkopostne

Nie tylko kulinaria w czasie Wielkiego Postu ulegały postnemu i surowemu charakterowi oczekiwania. Również życie towarzyskie w tym czasie było mniej radosne. Nie grano wtedy skocznych polek i mazurków, ale smętne nokturny i dumki, mające wprowadzić w okres męki Pana Jezusa.

Jak widzimy, jeszcze kilkadziesiąt lat temu Wielki Post uważany był za bardzo smutny i przygnębiający okres w roku. Dziś odchodzi się od niektórych form upamiętniania czterdziestodniowego przebywania Jezusa na pustyni. Obecnie Kościół Katolicki opowiada się za traktowaniem czasu od Środy Popielcowej do Wielkiego Czwartku, raczej jako czasu oczekiwania na jedne z piękniejszych świąt nie tylko chrześcijańskich, ale polskich, podczas których na naszych stołach zagoszczą wiosenne nowalijki, jajka i przepyszne, aromatyczne ciasta.

0
0